LIMEN — O Convite ao Leitor
Dimidium facti, qui coepit, habet; sapere aude, incipe.Quem começou tem metade do feito; ousa saber, começa.He who has begun has the work half done; dare to be wise; begin!Quien ha empezado tiene hecha la mitad de la obra; atrévete a saber, empieza.
— Horácio, Epistulae, I.2.40
DISCRIMEN — cap. 1 — ebook
Antes do livro, há sempre o leitor. Este é o limiar — duas passagens curtas do DISCRIMEN, duas do IN EXITU. O resto chega a 15 Jun 2026.
Before the book, there is always the reader. This is the threshold — two short passages from DISCRIMEN, two from IN EXITU. The rest arrives on 15 Jun 2026.
Antes del libro, siempre está el lector. Este es el umbral — dos pasajes breves de DISCRIMEN, dos de IN EXITU. El resto llega el 15 Jun 2026.
deixe a sua opinião · leave your opinion · deje su opinión
DISCRIMEN
Tomo I — O Ponto de Equilíbrio
Capítulo 2 · Germinatur silentio
— Aqui não vai mudar nada, sabes.
Zanele olhou para ele.
— Não disse que ia — respondeu ela.
A frase ficou entre os dois com o peso das coisas que não precisam de explicação porque a explicação já está toda contida no que foi dito. Erik assentiu, lentamente, como se isso confirmasse qualquer coisa que já pensava. Não disse mais nada sobre o assunto.
— continua em DISCRIMENChapter 2 · Germinatur silentio
“Nothing is going to change here, you know.”
Zanele looked at him.
“I did not say it would,” she replied.
The sentence stayed between them with the weight of things that need no explanation because the explanation is already entirely contained in what was said. Erik nodded, slowly, as if that confirmed something he was already thinking. He said nothing more about the matter.
— continues in DISCRIMENCapítulo 2 · Germinatur silentio
—Aquí no va a cambiar nada, ¿sabes?
Zanele lo miró.
—No he dicho que fuera —respondió ella.
La frase quedó entre los dos con el peso de las cosas que no necesitan explicación porque la explicación ya está toda contenida en lo que se ha dicho. Erik asintió, lentamente, como si aquello confirmase algo que ya pensaba. No dijo nada más sobre el asunto.
— continúa en DISCRIMENCapítulo 3 · Discedere oportet
À noite, no apartamento, ficava mais tempo acordado do que o habitual. A televisão estava ligada sem som, imagens de um canal de notícias que rolavam com a indiferença de um mundo que continuava a funcionar sem precisar que ele decidisse alguma coisa. O telemóvel estava na mesa de cabeceira, no quarto. Às vezes, a caminho da casa de banho, via-o aceso com uma notificação. Passava.
— continua em DISCRIMENChapter 3 · Discedere oportet
At night, at the flat, he stayed awake longer than usual. The television was on without sound, images from a news channel rolling by with the indifference of a world that continued to function without needing him to decide anything. The phone was on the bedside table, in the bedroom. Sometimes, on the way to the bathroom, he saw it lit up with a notification. He walked past.
— continues in DISCRIMENCapítulo 3 · Discedere oportet
Por las noches, en el apartamento, se quedaba despierto más tiempo de lo habitual. La televisión estaba encendida sin sonido, imágenes de un canal de noticias que rodaban con la indiferencia de un mundo que seguía funcionando sin necesitar que él decidiese nada. El móvil estaba en la mesilla de noche, en el dormitorio. A veces, de camino al baño, lo veía encendido con una notificación. Pasaba.
— continúa en DISCRIMENIN EXITU
Tomo II — O Espaço Fechado
Nota inicial
Na nova órbita, o período orbital da Terra é de 685 dias.
Este período é designado ciclo.
As restantes unidades de tempo — hora, dia, semana, mês, ano — referem-se ao sistema terrestre anterior.
As duas escalas coexistem: o ciclo mede o sistema, o ano mede a vida.
— abertura de IN EXITUOpening note
In the new orbit, the Earth’s orbital period is 685 days.
This period is designated cycle.
The remaining units of time — hour, day, week, month, year — refer to the previous terrestrial system.
The two scales coexist: the cycle measures the system; the year measures life.
— opening of IN EXITUNota inicial
En la nueva órbita, el período orbital de la Tierra es de 685 días.
Este período se designa ciclo.
Todas las restantes unidades de tiempo: hora, día, semana, mes, año, se refieren al sistema terrestre anterior.
Las dos escalas coexisten: el ciclo mide el sistema; el año mide la vida.
— apertura de IN EXITUCapítulo 1 · Inter Claustra
Abriu a porta exterior.
O frio chegou ao rosto como uma superfície sólida. Depois às mãos. Depois aos olhos, que lacrimejaram durante os primeiros segundos até se adaptarem. Menos onze era frio de trabalho. Não era confortável, mas era o tipo de frio que permitia estar de pé, caminhar, usar as mãos, operar ferramentas. O frio que matava era outro.
Volkov deu cinco passos para fora da porta e parou. Neve compactada sob as botas, gnaisse exposto onde o vento tinha varrido a neve, e um céu que estava a clarear com a lentidão própria dos amanheceres que já não eram amanheceres no sentido antigo da palavra.
A cor era errada. O branco da luz era mais frio do que o branco que Volkov conhecera nos anos de vida antes das portas fecharem. Tinha uma qualidade metálica, sem o calor mínimo que a luz do sol sempre tivera, mesmo nos invernos mais rigorosos. Os técnicos de ótica tinham explicado. Volkov tinha ouvido a explicação. Não a integrara.
Quarenta anos a ver a mesma cor errada. Não se habituara. Habituara-se a não se habituar.
— continua em IN EXITUChapter 1 · Inter Claustra
He opened the exterior door.
The cold reached his face like a solid surface. Then his hands. Then his eyes, which watered for the first few seconds until they adjusted. Minus eleven was working cold. It was not comfortable, but it was the kind of cold that allowed standing, walking, using hands, operating tools. The cold that killed was another kind.
Volkov took five steps beyond the door and stopped. Compacted snow beneath the boots, exposed gneiss where the wind had swept the snow away, and a sky that was brightening with the slowness of dawns that were no longer dawns in the old sense of the word.
The colour was wrong — not in a way that could be described by a single difference. It was the whole of it. The white of the light was colder than the white Volkov had known in the years of life before the doors closed. It had a metallic quality, without the faintest warmth that sunlight had always carried, even in the harshest winters. The optics technicians had explained. Volkov had heard the explanation. He had not absorbed it.
Forty years seeing the same wrong colour. He had not grown used to it — he had grown used to not growing used to it.
— continues in IN EXITUCapítulo 1 · Inter Claustra
Abrió la puerta exterior.
El frío llegó al rostro como una superficie sólida. Después a las manos. Después a los ojos, que lagrimearon durante los primeros segundos hasta adaptarse. Menos once era frío de trabajo. No era confortable, pero era el tipo de frío que permitía estar de pie, caminar, usar las manos, operar herramientas. El frío que mataba era otro.
Volkov dio cinco pasos fuera de la puerta y se detuvo. Nieve compactada bajo las botas, gneis expuesto donde el viento había barrido la nieve, y un cielo que estaba clareando con la lentitud propia de los amaneceres que ya no eran amaneceres en el sentido antiguo de la palabra.
El color era incorrecto. No de una forma que pudiera ser descrita por una única diferencia. Era el conjunto. El blanco de la luz era más frío que el blanco que Volkov había conocido en los años de vida antes de que las puertas se cerraran. Tenía una cualidad metálica, sin el calor mínimo que la luz del sol siempre había tenido, incluso en los inviernos más rigurosos. Los técnicos de óptica lo habían explicado. Volkov había oído la explicación. No la había integrado.
Cuarenta años viendo el mismo color incorrecto. No se había acostumbrado. Se había acostumbrado a no acostumbrarse.
— continúa en IN EXITU